چقدر از بلایای طبیعی به گناهان مردم ربط دارد؟ آیا این دلیل اصلیست یا فرعی و این که آیا ما می‌توانیم بگوییم که فلان بلا به خاطر این گناه بوده است؟

پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات (ایکس – شبهه): “حوادث طبیعی”، مانند: سیل، زلزله، رانش، طوفان، آتشفشان، سونامی و …، با “بلاهای طبیعی” متفاوت می‌باشد.

  • -آن چه که در طبیعت زمین و آسمان اتفاق می‌افتد، طبق قوانین حاکم بر طبیعت اتفاق می‌افتد و باید هم اتفاق بیفتد و به طور حتم لازمه‌ی چرخه‌ی حیات طبیعت می‌باشد؛ اما آنگاه از این حوادث تعبیر به “بلایا” می‌گردد که موجب رسیدن آسیب‌های جانی و مالی به انسان‌ها گردد.

شما هیچ گاه نگران نمی‌شوید اگر بشنوید که در وسط اقیانوس، موجی به ارتفاع بیست متر پدید آمد؛ اما اگر آن موج به کشتی بزند و یا به ساحل بریزد، نگران کننده است و چه بسا که آسیب‌های فراوانی پدید آورد. در کویرها، کوه‌ها و دشت‌ها، طوفان‌های شدیدی پدید می‌آید، اما اگر به شهرها برسد، خطرساز و نگران کننده می‌شوند و اگر صدمه بزنند، به آنها “بلا” گفته می‌شود.

  • -“بلا” نیز یعنی امتحان و آزمایش. یعنی اگر سیلی آمد و آسیب جانی و مالی داشت، آسیب‌دیدگان و نیز تمامی مردم (دولت – ملت)، با آن آزمایش می‌شوند که چه عکس العملی نشان دادند! آیا به کمک یک دیگر شتافتند؟ آیا تدابیری اتخاذ کردند که در بارش بعدی چنین سیل ویران کننده‌ای وارد آبادی‌ها و شهرها نگردد؟
  • -“گناه” نیز الزاماً زنا، رباخواری، شرب خمر، قمار و … نمی‌باشد. غفلت نیز گناه است؛ بی‌توجهی به یافته‌های علمی گناه است – سَرسَری گرفتن مسئولیت توسط دولت، مجلس، استانداری، فرمانداری، شورای شهر … و مردم گناه است – خانه‌سازی سست روی گسل زلزله و یا مسیل گناه است  … و البته که هر گناهی، عواقب خودش را در پی دارد؛ و آن چه که انسان در دنیا گرفتارش می‌گردد، الزاماً جزای کامل گناهش نمی‌باشد که آن را در آخرت خواهد دید.
  • نکته:

یک – دنیا، آخرت نیست که هر گناهی حتماً همین‌جا به عقوبت رسد؛ خداوند متعال در قرآن کریم فرمود که در این دنیا، فقط گاهی سزای برخی از اعمال را می‌چشاند، تا همه بدانند و بفهمند که هیچ کاری بی‌نتیجه نیست و حتماً قیامتی وجود دارد؛ و بسیاری از گناهان را نیز نادیده گرفته و می‌بخشد:

«وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ» (الشوری، 30)

ترجمه: و هر [گونه] مصيبتى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و [خدا] از بسيارى درمى‏ گذرد.

دو – عقوبت دنیایی گناهان [که جزای اخروی آنها نیست]، الزاماً به این نیست که در طیبعت اتفاقی چون سیل و زلزله بیفتد و به انسان آسیب برساند. بلکه ممکن است جامعه‌ای به واسطه‌ی گناهان، به تدریج به قهقرا برود که مصیبت آن به مراتب بیشتر از سیل و زلزله می‌باشد.

سه – برخی از گناهان را گفته‌اند که حتماً نتیجه‌ی سوءشان را در همین دنیا نشان می‌دهند، اما نفرمودند که این نتیجه الزاماً یک بلای طبیعی می‌باشد؛ خیر، بلکه ممکن است که یک فرد، جامعه و حتی یک ملت، بدبخت  و گرفتار و منحرف شوند، ذلیل و خوار شوند و … .

در حدیثی از پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، بیان شده: «سه گناه است که کیفرشان در همین دنیا می‏‌رسد و به آخرت نمی‏‌افتد: آزردن پدر و مادر، زورگویی و ستم به مردم و ناسپاسی نسبت به خوبی‌های دیگران» (منتخب میزان الحکمة: 222) – اما بیان نشده که این کیفر چگونه است و یا الزاماً سقف خانه روی سرشان خراب می‌شود!

چهار – طبق آیات قرآن کریم و احادیث، کمترین عقوبت گناهی چون “ربا” یا همان “نزول‌خواری”، ورشکستگی است؛ حال خواه بانک مرکزی امریکا باشد، یا بانک‌هایخودمان و یا یک فرد. چنان که همه ورشکسته هستند، چرا که فرمود: خداوند فرمود چنین تجارتی را نابود می‌کند:

«يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ»(البقره، 256)

ترجمه: خداوند، ربا را نابود می‌کند؛ و صدقات را افزایش می‌دهد! و خداوند، هیچ انسانِ ناسپاسِ گنهکاری را دوست نمی‌دارد.

عواقب دنیوی برخی از گناهان:

آدمی [اگر ایمان نداشته باشد]، چون با علوم طبیعی کشف کرده که نگاه مستقیم به تابش خورشید، ممکن است او را کور کند، یا اگر در کوهستان برفی عینک آفتابی نزند، ممکن است اشعات به چشمش آسیب برساند و …، قبول کرده است؛ اما اگر به او بگویند: هنگام خسوف یا کسوف، یا زلزله و … حتماً نماز آیات بخوان، باور نمی‌کند که لابد آسیب‌هایی در پی دارد که با نماز آیات رفع و دفع می‌شوند و حتماً فوایدی دارند که با این نماز به انسان می‌رسند.

در هر حال، برای برخی از گناهان، عقوبت‌هایی در همین دنیا بیان شده است، اما نگفته‌اند که این عقوبت‌ها، حتماً بلایای طبیعی می‌باشند:

قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:

إِذَا ظَهَرَ اَلزِّنَا مِنْ بَعْدِي كَثُرَ مَوْتُ اَلْفَجْأَةِ؛

هنگامى كه زنا بعد از من آشكار شود، مرگ ناگهانى بسيار مى‌گردد؛

وَ إِذَا طُفِّفَتِ اَلْمِكْيَالُ أَخَذَهُمُ اَللَّهُ بِالسِّنِينَ وَ اَلنَّقْصِ؛

و وقتى ترازوها از وزن اجناس كم و ناقص گذاردند، حق تعالى نيز سال‌ها را كم و ناقص مى‌نمايد؛

وَ إِذَا مَنَعُوا اَلزَّكَاةَ مَنَعَتِ اَلْأَرْضُ بَرَكَتَهَا مِنَ اَلزَّرْعِ وَ اَلثِّمَارِ وَ اَلْمَعَادِنِ كُلِّهَا؛

و هنگامى كه مردم از دادن زكات خوددارى كنند، زمين از بركاتش يعنى زراعت‌ها و ميوه‌ها و معادن ممانعت مى‌نمايد؛

وَ إِذَا جَارُوا فِي اَلْأَحْكَامِ تَعَاوَنُوا عَلَى اَلظُّلْمِ وَ اَلْعُدْوَانِ وَ إِذَا نَقَضُوا اَلْعَهْدَ سَلَّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ

و وقتى در احكام جور و ستم كنند، در ظلم و تعدّى با هم كمك و يك ديگر را يارى مى‌نمايند، و زمانى كه نقض عهد كنند، خداوند دشمن ايشان را بر آنها مسلّط‍‌ مى‌فرمايد؛

وَ إِذَا قُطِعَتِ اَلْأَرْحَامُ جُعِلَتِ اَلْأَمْوَالُ فِي أَيْدِي اَلْأَشْرَارِ؛

و وقتى قطع رحم نمودند، اموالشان در دست اشرار قرار مى‌گيرد؛

وَ إِذَا لَمْ يَأْمُرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ لَمْ يَنْهَوْا عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ لَمْ يَتَّبِعُوا اَلْأَخْيَارَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي سَلَّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِمْ أَشْرَارَهُمْ فَتَدْعُو خِيَارُهُمْ فَلاَ يُسْتَجَابُ لَهُمْ.

و هنگامى كه امر به معروف نكرده و از منكر و قبيح نهى ننمايند و نيكان از اهل بيت من را تبعيّت نكنند، حق تعالى اشرار و بدهايشان را بر آنها مسلّط‍‌ فرموده به طورى كه هر چه خوبان خود را بخوانند (توسلات)، آنها جوابشان را نمى‌دهند.

  • – پس، در عقوبت دنیوی هیچ یک از این گناهان، نفرمود که دچار بلایای طبیعی می‌گردند و البته که صدمه‌ی چنین عقوبت‌هایی، به مراتب شدیدتر از سیل و زلزله می‌باشد.

مشارکت و هم افزایی (پرسش و نشانی لینک پاسخ)، جهت ارسال به دوستان در فضای مجازی